ضخامت سیم (مساحت مقطعی سیم) مربوط به ظرفیت بار است، که جریان کاری عادی مجاز است. صرفاً از نظر تئوری، هر چه قطر سیم ضخیم تر باشد، از دست دادن خط کوچکتر می شود و قطر سیم کوچکتر می شود، از دست دادن خط بیشتر می شود. این اشتباه نیست. اما شما نمی توانید کورکورانه قطر را افزایش دهد تا هر 10 سال یک بار برق صرفه جویی شود. این نه اقتصادی است و نه لازم. انتخاب باید بر اساس جریان اسمی مجاز سیم باشد تا با حداکثر جریان کاری خط مطابقت داشته باشد. در مورد کسی که اشاره کرد جریان کاری گسل مدار کوتاه به شدت افزایش می یابد، این کار را نمی توان با ضخیم کردن قطر سیم حل کرد، بلکه با انتخاب مدارشکن مناسب در جعبه توزیع برای اطمینان از ایمنی استفاده از برق.
سیم های نازک قدرت بیشتری مصرف خواهند کرد. دو دلیل وجود دارد. اول، هنگامی که سیم ها نازک هستند، مقاومت بزرگ است، و گرمای تولید شده در زیر همان جریان بزرگ است، که قدرت بیشتری مصرف می کند. دوم، هنگامی که مقاومت بزرگ است، افت ولتاژ بزرگ است، و ولتاژ بار نهایی کم است. برای بسیاری از بارها مانند موتورها ولتاژ پایین منجر به کارایی پایین خواهد شد، جریان به جای آن افزایش خواهد یافت و مصرف برق به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت.
هر چه سیم کوچکتر باشد، مقاومت بیشتر می شود که قدرت نسبتاً بیشتری مصرف خواهد کرد، اما بخش چند زیان تقریباً ناچیز است!
این است که سیم های ضخیم تر صرفه جویی در قدرت نیست!
بستگی به وضعیت خاص دارد. هنگامی که مدار به هم متصل می شود، مشخص می شود که سیم گرم می شود، و انرژی الکتریکی در بخشی از سیم مصرف می شود. البته سیم به خوبی شارژ می شود. توجه داشته باشید که در این حالت باید سیم های ضخیم تر به موقع تعویض شوند تا از وقوع حوادث جلوگیری شود!
