برای اتصالات ضد آب، یک روش اتصال مناسب می تواند قابلیت اطمینان محصول را بهبود بخشد. هنگام طراحی و انتخاب، باید با توجه به محیطی که محصول در آن استفاده می شود، به درستی انتخاب شود. روش های اتصال کانکتورهای ضد آب چیست؟
روش اتصال کانکتور ضد آب
1. اتصال رشته ای
از ویژگی قفل شدن رزوه برای برقراری ارتباط بین دوشاخه و پریز استفاده می شود. به منظور اطمینان از ضد شل شدن در شرایط لرزش و ضربه پس از اتصال، معمولاً از فیوز، پیچ تنظیم یا ساختار چرخ ضامن دار استفاده می شود.
مزیت اصلی این ساختار اتصال قابل اعتماد و استفاده راحت است. عمدتاً در محیطی که اندازه محصول بزرگتر است استفاده می شود.
2. اتصال سرنیزه
این نوع سازه دارای سه پین در محیط بیرونی سوکت با فاصله 120 درجه می باشد و درپوش اتصال دوشاخه جفتی مجهز به شیار سه منحنی مناسب می باشد.
مزیت اصلی این ساختار این است که اتصال سریع و قابل اعتماد است و استفاده از آن آسان است. عمدتاً در محیطی که اتصال سریع است و اندازه محصول کوچک است استفاده می شود.
3، اتصال فشار کشش
در این نوع سازه پلاگین با مجموعه ای از ترکش های قفل کننده طراحی می شود. هنگامی که دوشاخه وارد پریز می شود، ترکش قفلی روی دوشاخه وارد شیار پریز می شود تا دوشاخه در پریز قفل شود. هنگام کشیدن دم دوشاخه یا کابل، دوشاخه و پریز قابل جدا شدن نیستند. هنگامی که پوسته کلاهدار دوشاخه کشیده می شود، دوشاخه و پریز از هم جدا می شوند.
از مزایای اصلی این ساختار می توان به اتصال سریع، اندازه کوچک و تراکم بالا اشاره کرد. عمدتاً در فضاهای کوچک و موقعیت هایی که درج و جداسازی آن با چرخش دشوار است استفاده می شود.
