راه صحیح برای انتخاب کانکتور هوانوردی:
کانکتورهای هوانوردی اجزای الکترومکانیکی هستند که مدارهای الکتریکی را به هم متصل می کنند. طبقه بندی های مختلفی از کانکتورهای هوانوردی وجود دارد، و اشکال متنوعی از کانکتورهای هوانوردی وجود دارد. در شرایط مختلف، شما می توانید از اشکال مستقیم و منحنی، قطر بیرون و رفع الزامات با پوسته، حجم، وزن، و اینکه آیا برای اتصال شلنگ های فلزی را انتخاب کنید. محیط کاری کانکتورهای هوانوردی عمدتاً بر این اساس استوار است که دما، رطوبت، تغییرات ناگهانی دما، و فشار جوی باعث از بین رفتن ماده لبه خواهد شد و باعث کاهش مقاومت عایق و مقاومت فشار می شود.
انتخاب صحیح و استفاده از کانکتورهای هوانوردی جنبه مهمی برای اطمینان از قابلیت اطمینان مدارهای الکتریکی است.
روش اتصال اتصال هوانوردی:
کانکتورهای هوانوردی عموماً از پلاگین ها و سوکت ها تشکیل شده اند که در این میان پلاگین ها را پلاگین های هوانوردی آزاد پایان نیز می نامند و سوکت ها را پلاگین های هوانوردی ثابت نیز می نامند. اتصال و قطع اتصال مدار از طریق پلاگین، سوکت، و درج و جداسازی تحقق می گیرد، بنابراین حالت های اتصال مختلف پلاگین و سوکت تولید می شود.
برای پلاگین های هوانوردی دایره ای، عمدتاً سه راه وجود دارد: اتصال نخ دار، اتصال بایون و اتصال مرمر.
1. اتصال نخ دار شایع ترین است. این است که مزایای فن آوری پردازش ساده، هزینه تولید پایین، و محدوده برنامه گسترده است، اما سرعت اتصال آهسته مناسب برای مناسبت هایی که نیاز به پلاگین مکرر و اتصال سریع نیست؛
2. اتصال نوع بایون دارای سرب طولانی تر از سه اسلات بایون، بنابراین سرعت اتصال سریع تر است، اما آن را پیچیده تر به ساخت و هزینه بالاتر است؛
3. اتصال سنگ مرمر سریع ترین اتصال در میان سه روش اتصال است. نیازی به چرخش ندارد و تنها برای رسیدن به توابع اتصال، جداسازی و قفل کردن نیاز به حرکت خطی دارد. از آنجا که متعلق به یک اتصال مستقیم push-pull است، تنها برای پلاگین های هوانوردی با یک نیروی تفکیک کل کوچک مناسب است. به طور کلی در پلاگین های هوانوردی کوچک شایع تر است.






