به طور کلی ، اتصالات هوانوردی را می توان به سه قسمت تقسیم کرد: بدنه تماس پلاگین هواپیما ، عایق و پوسته. جزئیات به شرح زیر است:
1 ، بدن تماس با پلاگین هواپیما
معمولاً از روش برش یا بدون برش برای فرم دهی استفاده کنید. پین ها و پریزهای استوانه ای دارای ساختار ساده ، تماس قابل اعتماد و پردازش آسان از مشخصات مختلف هستند ، بنابراین به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند.
2 ، مقره
عایق پلاگین هواپیمایی عضو عایقی که بدنه تماس را ثابت می کند ، علاوه بر اطمینان از عایق الکتریکی متقابل بین چندین بدن تماس ، در هدایت ، موقعیت و آب بندی نیز نقش دارد. مواد و ساختار مقره مستقیماً بر خصوصیات الکتریکی و مکانیکی شاخه هواپیما تأثیر می گذارد. با توجه به سختی مواد ، مقره های کشسان ، نیمه سخت و سخت وجود دارد. مواد معمولاً مورد استفاده شامل لاستیک ، پلاستیک ، سرامیک و شیشه است.
3 ، پوسته
ساختار پوسته پلاگین هواپیمایی برای رفع و محافظت از مقره و بدنه تماس. مکانیزم های موقعیت یابی ، هدایت و قفل گذاری روی پوسته وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که پلاگین هواپیما به درستی کار می کند. این پوسته گاهی نقش آب بندی ، ضد آب ، ضد آتش و محافظت از میدان الکتریکی را نیز ایفا می کند. پوسته اتصال دایره ای دارای انواع قفل خود قفل کننده پیچ ، سرنیزه ای و پلاگین مستقیم است ، که تحت شرایط تماس های متعدد و نیروهای وارد کردن و استخراج بزرگ برای اتصال مناسب است.
