بسته بندی شامل چندین سیم تک است. به طور کلی، سیم های منفرد بسیار و نازکی وجود دارند که رشته را تشکیل می دهند، که نه تنها انعطاف سیم و کابل را افزایش می دهد، بلکه قابلیت اطمینان اتصال خط را نیز بهبود می بخشد. هادی برخی از سیمها و کابلها به سطح مقطع بزرگی نیاز ندارند، اما برای اینکه انعطافپذیری بهتر یا قابلیت اطمینان بالایی داشته باشند، شکل تابیدهای نیز دارند. اجازه دهید's نگاهی به دانش اولیه رشته های مهار کابل بیاندازد.
برای ساختن سیم های منفرد به صورت بسته یا پیچ خورده با یک زاویه مارپیچ خاص (یا گام)، تجهیزات باید شرایط زیر را برآورده کنند: یکی این است که همه سیم های منفرد حول محور مرکزی تجهیزات بچرخند. دیگری این است که محصول رشته را به یک حرکت مستقیم به جلو تبدیل کنید. با تغییر هماهنگی این دو سرعت حرکت، می توان زاویه مارپیچ را طوری تنظیم کرد که سیم رشته یا سیم بسته تولید شده بتواند نیازهای ساختاری را برآورده کند.
ترکیب ماشین رشته و ماشین پرتو در اصل یکسان است و از قسمت های اصلی مانند پرداخت، کشش، تنظیم و برداشت، سیستم های رانندگی و انتقال و سیستم های کنترل تشکیل شده است. علاوه بر این، دستگاه هایی مانند تخته شکاف، قالب موازی (همچنین قالب فشرده سازی نامیده می شود) و شمارنده متر نیز وجود دارد.
دستگاه استرندینگ تولید شده توسط دستگاه استرندینگ مشخصات نسبتاً بزرگی دارد. هنگام رشته کردن، به جز سیم تک مرکزی، قرقره های پرداخت سیم های تک باقیمانده در قسمت پرداخت (مانند قفس رشته) قرار می گیرند و سیم منفرد از طریق چرخش خود به دور سیم واحد مرکزی می پیچد. . کف. با توجه به تعداد لایه های پیچ خورده و تعداد سیم های منفرد در هر لایه، دستگاه رشته بند عمومی به چندین (چندین) قسمت پرداختی چرخان جداگانه مجهز شده است تا هر لایه سیم رشته ای با جهت های پیچشی متفاوت بسازد. سیم های رشته ای با لایه های متحدالمرکز به ویژه مناسب هستند.
دسته سیم تولید شده توسط دستگاه مهار سیم دارای مشخصات کوچک تری است. برای تشکیل دسته سیم به چرخش سبد سیمی یا بدنه گردان متکی است. از آنجایی که عملکرد دستگاه مهار سیم در قسمت جمعآوری سیم است، مکانیسم تغییر سرعت در سبد چرخان نصب میشود و موقعیت آن محدود میشود. این مشخص می کند که دستگاه مهار سیم فقط می تواند به محصولی با جهت پیچ خورده و مشخصات کوچکتر تبدیل شود. تعداد سیم های تک را می توان با توجه به نیازها به صورت انعطاف پذیر پیکربندی کرد.
کیفیت سیم رشته ای یا سیم بسته بندی شده از یک طرف به کیفیت مواد تک سیم و مواد اضافی و از طرف دیگر به فرآیند پیچش یا اتصال بستگی دارد. انتخاب تجهیزات رشتهبندی مستقیماً با ساختار محصول پیچ خورده، سطح مقطع و قطر بیرونی، تعداد سیمهای تک سیم، ضخامت سیم منفرد و طول ساخت محصول پیچخورده مرتبط است. اگر سیم رشتهای لایهای هممرکز است، ابتدا در نظر بگیرید که آیا تعداد و اندازه حلقه سیم دستگاه رشتهکشی برای آن مناسب است یا خیر و سپس جهت رشته، طول گام و اینکه آیا باید به عقب بپیچید و غیره را در نظر بگیرید.
اگر سیم چند رشته ای باشد، تغییر شکل رشته ها باید در نظر گرفته شود. این امر مستلزم تجزیه و تحلیل ساختار سیم رشتهای، مشخصات، مواد، تعیین دادههای فرآیند و در نهایت انتخاب یک ماشین رشتهبندی مناسب است. اگر محصول بسته بندی شده باشد، علاوه بر تعداد و اندازه قرقره پرداخت، اندازه قرقره برداشتن دستگاه مهار سیم بسیار مهمتر از سیم پیچ است.
مقرراتی در مورد طول زمین و جهت پیچش سیمها و بستههای پیچ خورده مختلف وجود دارد. طول گام را می توان با ضرب قطر بیرونی سیم پیچ خورده یا سیم همراه و نسبت گام عملی محاسبه کرد. در تولید واقعی، معمولاً از نسبت گام بزرگتر برای بهبود بهره وری تا حد امکان استفاده می شود. جهت پیچش باید به شدت طبق مقررات اجرا شود، در غیر این صورت بر اتصال خط تاثیر می گذارد.
جهت پیچش: جهت پیچش هر لایه از رشته های متحدالمرکز مخالف است. جهت پیچش به راست و چپ تقسیم می شود. محور رشته عمود بر جلوی سینه است. اگر خط منفرد از سمت راست بالا به سمت چپ پایین مورب باشد، سمت راست است و بالعکس سمت چپ است. به منظور تسهیل حافظه، می توانید از دست چپ یا راست خود برای حرکت دادن کف دست به سمت بالا، باز کردن انگشت شست و نزدیک کردن چهار انگشت دیگر استفاده کنید. چهار انگشت نزدیک به هم در جهت محوری پیچ خورده اند. اگر جهت مایل شست راست با جهت مورب خط منفرد مطابقت داشته باشد، جهت راست (z Direction) است، اگر جهت مایل انگشت شست چپ با جهت مایل خط منفرد یکسان باشد. جهت چپ است (جهت S)،
در استاندارد محصول نه تنها جهت پیچش بین لایه های سیم پیچ خورده مخالف است، بلکه جهت پیچش خارجی ترین لایه را نیز مشخص می کند. به طور کلی، بیرونی ترین جهت پیچش سیم رشته ای لخت درست است.
قانون پیچش: هسته سیم رشته دار معمولاً از رشته هایی با مواد و قطر یکسان ساخته می شود. برای گرد کردن سیم رشته و در صورت وجود تعداد ثابتی از رشته ها در لایه مرکزی، طبق معادله دنباله حسابی، هر کدام تعداد رشته ها در لایه 6.28 با لایه داخلی مجاور آن متفاوت است. یعنی برای هر لایه اضافی 6.28 رشته اضافه می شود و عدد صحیح به طور کلی 6 است.
برای اندازه گیری گام پیچش، از کاغذی با طول بیشتر از گام استفاده کنید تا روی سیم پیچ خورده محکم شود. از یک مداد یا مداد رنگی برای کشیدن مجموعه ای از قالب ها در امتداد محور سیم پیچ خورده استفاده کنید. تعداد قالب ها باید بیشتر از تعداد سیم های منفرد در لایه اندازه گیری باشد. در مرکز یکی از آنها علامت بزنید و از شماره مجاور شروع کنید. هنگامی که عدد برابر با تعداد رشته های منفرد لایه اندازه گیری است، در مرکز آخرین قالب شماره گذاری شده علامت بزنید و فاصله بین دو علامت را اندازه بگیرید. این گام سیم های رشته ای در این لایه است.
برای اندازهگیری گام محصولات مهار سیم، از آنجایی که اکثر دستههای سیم، سیمهای منفرد بهطور نامنظم با قطر کم تابیده میشوند، نمیتوان آنها را با روش نوار کاغذی اندازهگیری کرد. بنابراین می توان از روش اندازه گیری واقعی استفاده کرد، یعنی قسمتی از دسته سیم را بیرون بیاورید، یکی از سطح را برش دهید و برش را علامت بزنید، 10 عدد مارپیچ را در خلاف جهت دسته سیم بردارید و سپس از خط کش استفاده کنید. سیم های پیچ خورده 10 مارپیچ را اندازه بگیرید. طول و سپس داده های طول بدست آمده را بر 10 تقسیم کنید، می توانید طول گام مهار سیم را بدست آورید.
آیا اصول اولیه سیم رشته کابل را می دانید؟ به طور کلی، هر چه نسبت زمین کوچکتر باشد، انعطاف پذیری بهتری خواهد داشت. هرچه شکاف بین سیم های جداگانه کمتر باشد، پیچش متراکم تر است. و گام همان سیم های تک است. هرچه تفاوت در طول واقعی یک گام بیشتر باشد، طول سیم منفرد استفاده شده برای همان طول سیم پیچ خورده بیشتر است.
