مس بدون اکسیژن مس ابتدایی ، قرمز جامد است. اگر مس مقدماتی گرم شود ، با اکسیژن واکنش داده و اکسید مس را تشکیل می دهد که مس حاوی اکسیژن است و همچنین جامد و سیاه است.
اصولاً مس فاقد اکسیژن مس خالص است که حاوی اکسیژن یا باقیمانده دی اکسید کننده نیست. اما در حقیقت هنوز حاوی مقدار بسیار کمی اکسیژن و برخی ناخالصی ها است. طبق استاندارد ، مقدار اکسیژن بیش از 0.03٪ ، مقدار کل ناخالصی بیش از 0.05٪ و خلوص مس بیش از 99.95٪ نیست.
با توجه به محتوای اکسیژن و مقدار ناخالصی ، مس بدون اکسیژن به شماره 1 و شماره 2 بدون اکسیژن تقسیم می شود. خلوص مس شماره 1 بدون اکسیژن به 99.97 reaches می رسد ، محتوای اکسیژن بیش از 0.003 نیست و محتوای کل ناخالصی ها بیش از 0.03 نیست. خلوص مس بدون اکسیژن شماره 2 به 99.95 reaches می رسد ، محتوای اکسیژن بیش از 0.003 نیست و محتوای کل ناخالصی ها بیش از 0.05 نیست.
مس خالص مس با بیشترین میزان مس است ، زیرا به رنگ بنفش مس قرمز نیز گفته می شود ، جز main اصلی آن مس به علاوه نقره است ، محتوای آن 99.7 ～ 99.95٪ است. عناصر اصلی ناخالصی: فسفر ، بیسموت ، آنتیموان ، آرسنیک ، آهن ، نیکل ، سرب ، قلع ، گوگرد ، روی ، اکسیژن و غیره ؛ برای ساخت تجهیزات رسانا ، آلیاژهای مس با درجه بالا ، آلیاژهای مبتنی بر مس استفاده می شود.
مواد فرآوری مس خالص را می توان به تقسیم کرد: مس قرمز معمولی (T1 ، T2 ، T3) ، مس بدون اکسیژن (مس بدون اکسیژن ، مس بدون اکسیژن نقره ، مس بدون اکسیژن زیرکونیوم و مس بدون اکسیژن پراکنده) ، فسفر مس زدایی نشده و مقدار کمی از عناصر آلیاژی اضافه شده مس ویژه (مس آرسنیک ، مس تلوریم ، مس نقره ، مس گوگرد و مس زیرکونیوم) چهار نوع. رسانایی الکتریکی و هدایت حرارتی مس خالص پس از نقره دوم است و به طور گسترده ای در تولید تجهیزات الکتریکی و حرارتی مورد استفاده قرار می گیرد. مس قرمز دارای مقاومت در برابر خوردگی خوب در جو ، آب دریا ، برخی از اسیدهای غیر اکسید کننده (اسید کلریدریک ، اسید سولفوریک رقیق) ، قلیایی ، محلول نمک و انواع اسیدهای آلی (اسید استیک ، اسید سیتریک) است و در صنایع شیمیایی. علاوه بر این ، مس قرمز قابلیت جوشکاری خوبی دارد و می تواند از طریق پردازش سرد و ترموپلاستیک به محصولات نیمه تمام و نهایی تبدیل شود. در دهه 1970 ، تولید مس قرمز بیش از کل تولید انواع دیگر آلیاژهای مس بود.
