عوامل مؤثر در مقاومت سیم اتصال ذخیره انرژی عمدتاً تحت تأثیر دما، مساحت مقطعی، طول و خوردگی قرار دارند که به صورت زیر است:
1. درجه حرارت
به عنوان مثال مقاومت مس و فولاد با افزایش دما افزایش می یابد. برای برخی مواد مقاومت ماده با افزایش دما کاهش می یابد. هنگام هدایت اندازه گیری منفی سیم باید سیم اندازه گیری شده را از مدار قطع کنیم.
۲- مساحت مقطعی
هر چه مساحت مقطعی سیم بزرگتر باشد، الکترون های بیشتری در همان مقدار زمان از آن عبور می کنند. هر چه سیم نازک تر باشد، عبور جریان دشوارتر است و مقاومت سیم بیشتر می شود. مقاومت با افزایش قطر سیم کاهش می یابد. در هنگام جایگزینی مهار کابل، از مهار کابلی به همان قطر استفاده کنید. اگر از مهار نازک تر استفاده شود، مقاومت سیم افزایش می یابد و با افزایش مقاومت، قدرت مصرف شده توسط سیم افزایش می یابد. مهار سیم کشی بیش از حد گرم می شود یا ذوب می شود.
۳. طول
با طولانی شدن سیم، مقاومت افزایش می یابد زیرا الکترون ها باید از اتم های بیشتری عبور کنند. الکترون هایی که از طریق سیم کوتاه تری سفر می کنند با اتم های کمتری مواجه می شوند و به این ترتیب مقاومت کمتری دارند.
4. خوردگی
خوردگی در مدار نیز تأثیری بر مقاومت دارد که پس از رخ دادن خوردگی افزایش می یابد.
