سیستم های تعبیه شده در همه جا وجود دارند و تجهیزات توسعه جاسازی شده را می توان در همه جا در زندگی روزمره مشاهده کرد. اساساً تمام تجهیزات الکتریکی که با آنها در تعامل هستند پیچیده تر از یک کلید روشنایی ساده هستند. سیستمهای تعبیهشده معمولاً شامل یک پردازنده دیجیتال هستند که میتواند دادههای ورودی را بخواند، الگوریتمهای برنامه نوشته شده داخلی را اجرا کند و پس از اجرا خروجی دهد. تعامل داده ها با محیط
برخی از دستگاههای تعبیهشده که اغلب در زندگی روزمره با آنها مواجه میشوند، مانند کنترل از راه دور تلویزیون، سیگنالهای ترافیکی و سیستمهای حملونقل بسیار دیجیتالی شده مانند هواپیما و خودرو و غیره، هر سیستم شامل صدها پردازنده تعبیهشده است. این پردازش های جاسازی شده درایو عمدتاً در عملیات، نظارت، ایمنی و پایداری سیستم انتقال استفاده می شود.
خط تقسیم بین سیستم های تعبیه شده و کامپیوترهای همه منظوره مبهم است. تعریف کلی سیستم تعبیه شده، ادغام پردازش دیجیتال در یک دستگاه است. در مقایسه با کامپیوترهای همه منظوره، سیستم های تعبیه شده کاربرد بیشتری دارند.
بنابراین، سیستم یک دستگاه تعبیه شده بدون هیچ نوع تجهیزات پردازش دیجیتالی نیست و توسعه تعبیه شده در آن دخالتی ندارد. به عنوان مثال، مسواک برقی که فقط حاوی یک باتری و یک موتور کنترل شده با سوئیچ است، یک سیستم تعبیه شده نیست، اما مسواک حاوی یک میکروکنترلر یک دستگاه تعبیه شده است. هنگام استفاده از مسواک با میکروکنترلر، مسواک را به شدت فشار دهید و به رنگ قرمز روشن می شود. سبک. مثال دیگر خودرو است. هنگام جابجایی مسافران، خودرو به زیرسیستمهای پردازش داخلی مختلف متکی است، بنابراین خودرو یک سیستم تعبیهشده است.
در مورد اینکه آیا گوشی هوشمند یک دستگاه تعبیه شده است یا خیر. هنگام استفاده از تلفن همراه برای برقراری تماس، تلفن همراه به وضوح عملکردهایی مطابق با تعریف سیستم تعبیه شده را انجام می دهد. با این حال، در استفاده از تلفن همراه برای مرور مرورگر وب، بیشتر شبیه یک کامپیوتر همه منظوره کوچک است. بنابراین، نمی توان قضاوت کرد که آیا تلفن هوشمند یک سیستم تعبیه شده است یا خیر.
از نظر محیط کاری، کامپیوترهای همه منظوره هوشمندتر از سیستم های تعبیه شده هستند. کامپیوترهای همه منظوره بیشتر در محیط های کنترل شده با آب و هوا مورد استفاده قرار می گیرند. سیستمهای تعبیهشده، مانند خودروها، معمولاً در معرض شرایط سختتر مانند باران، برف، باد و دمای بالا هستند.
بخش بزرگی از تجهیزات توسعه تعبیهشده فاقد هر نوع سیستم خنککننده فعال هستند (این استاندارد برای رایانههای شخصی است)، و باید تدابیری اتخاذ کرد تا اطمینان حاصل شود که اجزای داخلی آن بدون توجه به شرایط خارجی در دمای عملیاتی ایمن نگهداری میشوند.
