اینورتر فتوولتائیک اینورتر مخصوصی است که در زمینه تولید برق فتوولتائیک خورشیدی مورد استفاده قرار می گیرد. این می تواند جریان مستقیم تولید شده توسط سلول های خورشیدی را به انرژی متناوب تبدیل کند که می تواند مستقیماً در شبکه متصل شده و از طریق فناوری تبدیل الکترونیکی قدرت بارگیری شود. در سیستم های فتوولتائیک ضروری است. اجزای اصلی. اینورترهای متصل به شبکه فتوولتائیک ، به عنوان دستگاه رابط بین سلولهای فتوولتائیک و شبکه ، انرژی الکتریکی سلولهای فتوولتائیک را به جریان متناوب تبدیل کرده و آنها را به شبکه منتقل می کند و نقش مهمی در سیستم تولید برق متصل به شبکه فتوولتائیک ایفا می کند.
اینورتر جریان مستقیم را به جریان متناوب تبدیل می کند. اگر ولتاژ جریان مستقیم کم باشد ، توسط ترانسفورماتور جریان متناوب تقویت می شود تا ولتاژ و فرکانس جریان متناوب استاندارد به دست آید. برای اینورترهای با ظرفیت زیاد ، به دلیل ولتاژ بالای گذر DC ، خروجی AC به طور کلی نیازی به ترانس ندارد تا ولتاژ را برای رسیدن به 220 ولت افزایش دهد. در اینورترهای با ظرفیت متوسط و کوچک ، به دلیل ولتاژ DC پایین ، مانند 12V ، 24V ، طراحی مدار تقویت کننده ضروری است.
اینورترهای با ظرفیت متوسط و کوچک عموماً شامل مدارهای اینورتر push-pull ، مدارهای اینورتر تمام پل و مدارهای اینورتر تقویت کننده فرکانس بالا می باشند. مدارهای فشار فشار پلاگین خنثی ترانسفورماتور را به منبع تغذیه مثبت و دو لوله برق متصل می کنند کار متناوب ، قدرت AC خروجی ، زیرا ترانزیستورهای قدرت به زمین مشترک متصل می شوند ، مدارهای رانندگی و کنترل ساده هستند و به دلیل ترانسفورماتور دارای یک سلف نشتی است ، می تواند جریان اتصال کوتاه را محدود کند ، بنابراین قابلیت اطمینان مدار را بهبود می بخشد. عیب این است که استفاده از ترانسفورماتور کم است و توانایی رانندگی بارهای القایی ضعیف است.
مدار اینورتر پل کامل بر کاستی های مدار فشار و کشش غلبه می کند. ترانزیستور قدرت عرض پالس خروجی را تنظیم می کند و مقدار موثر ولتاژ AC خروجی بر این اساس تغییر می کند. از آنجا که مدار دارای یک حلقه چرخش آزاد است ، حتی برای بارهای القایی ، شکل موج ولتاژ خروجی تحریف نمی شود. نقطه ضعف این مدار این است که ترانزیستورهای قدرت بازوهای بالا و پایین زمین را تقسیم نمی کنند ، بنابراین باید از یک مدار محرک اختصاصی یا منبع تغذیه جدا شده استفاده شود. علاوه بر این ، به منظور جلوگیری از هدایت مشترک بازوهای پل بالا و پایین ، باید مداری طراحی شود که خاموش و سپس روشن شود ، یعنی زمان تعیین شده باید تنظیم شود و ساختار مدار پیچیده تر باشد.
