میکروفن ها، کارت های صوتی، و کابل های XLR همگی انتقال های متعادلی هستند و توانایی ضد تداخل آن ها بسیار قوی است، بنابراین هدهای XLR (خطوط) عمدتاً برای میکروفن ها و کپسول های مورد نیاز در مهندسی صدا مانند کنسرت ها، کی تی وی، صدا و تصویر خانگی، و سیستم های پخش مورد استفاده قرار می گیرند. میکروفون ها، تقویت کننده ها، میکسرها، منابع تغذیه فانتوم، بلندگوها، گیتارها و دیگر تجهیزات.
سرهای XLR عموماً به دو نوع دو هسته ای، سه هسته ای، و چهار هسته ای تقسیم می شوند، اما شایع ترین آن ها سر XLR سه هسته ای است. سر XLR سه هسته ای معمولاً دارای سه پایانه است که به ۱ تقسیم می شوند-- زمین؛ 2-- پایان گرم (+ سطح) ؛ 3-- پایان سرد (- سطح) ، به ترتیب متصل به موقعیت مربوطه ، آسان برای جلوگیری از خطای اتصال. علاوه بر زمین بندی، دو پایانه سیگنال وجود دارد که به ترتیب با دو سیگنال مخالف، فاز مثبت و فاز معکوس منتقل می شوند.
سرهای XLR به ماده XLR نر و XLR تقسیم می شوند. تشخیص آن بسیار ساده است، آنهایی که «سنجاق» دارند «نر» هستند و آنهایی که «سوراخ» دارند «ماده» هستند. بر اساس کنوانسیون های بین المللی، از پلاگین ها یا سوکت های مردانه به عنوان پایانه خروجی سیگنال استفاده می شود؛ پلاگین های زن و سوکت به عنوان پایانه ورودی سیگنال استفاده می شود.
