به عنوان یک رسانه انتقال سیگنال شبکه ضروری در سیستم سیم کشی یکپارچه، کابل های شبکه به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. انواع مختلفی از کابل های شبکه وجود دارد. در میان آنها، آنها با روش های اتصال متمایز می شوند. کابل های شبکه را می توان به کابل های مستقیم و کابل های متقاطع تقسیم کرد.
کابل شبکه مستقیم:
هر دو سر کریستالی کابل شبکه مستقیم طبق روش استاندارد بین المللی 568A/568B در دو حالت T568A از چپ به راست: 1-سبز و سفید، 2-سبز، 3-نارنجی و سفید، 4-آبی، 5- آبی و سفید، 6-نارنجی، 7-قهوه ای و سفید، 8-قهوه ای; T568B از چپ به راست است: 1-سفید نارنجی، 2-نارنجی، 3-سبز و سفید، 4-آبی، 5-آبی و سفید، 6-سبز، 7-قهوه ای و سفید، 8-قهوه ای.
کابل شبکه مستقیم عمدتاً به عنوان یک کابل جفت پیچ خورده برای اتصال کامپیوتر و هاب یا سوئیچ استفاده می شود.
کابل شبکه مستقیم برای ایجاد اتصالات تجهیزات زیر مناسب است: اتصال بین پورت UPLINK سوئیچ یا هاب و پورت معمولی سوئیچ یا هاب. اتصال بین پورت معمولی سوئیچ یا هاب و کارت شبکه ترمینال کامپیوتر توسط اتصال T568B برقرار می شود.
روش اتصال سیم مستقیم نیاز به یک روش اتصال متناظر یک به یک برای هسته های دو سر کابل دارد. در واقع، بسیاری از افرادی که سیم های مستقیم را در عملیات واقعی می سازند، از استاندارد 568B پیروی نمی کنند، بلکه فقط دنباله اتصال دو سر جفت پیچ خورده را متوجه می شوند. مکاتبات یک به یک. اگرچه این روش به طور معمول می تواند سیگنال های شبکه را ارسال کند، اما فقط می تواند فاصله انتقال موثر 20-30 متر را حفظ کند. هنگامی که فاصله طولانی شود، سیگنال ناپایدار خواهد شد. کابل شبکه مستقیم مطابق با روش اتصال T568B است و نرخ پهنای باند کابل شبکه می تواند در فاصله انتقال موثر 100 متری به 100M برسد.
کابل متقاطع:
کابل متقاطع یک خط اتصال است که بین دستگاه های هم سطح برقرار می شود. یک سر سر کریستالی استاندارد 568A و سر دیگر آن استاندارد 568B را پذیرفته است. دو سر کریستالی در حالت متقاطع به هم متصل شده اند.
کابل متقاطع برای ایجاد اتصالات تجهیزات زیر مناسب است:
یک اتصال بین یک پورت مشترک سوئیچ یا هاب و یک پورت مشترک سوئیچ یا هاب برقرار می شود. یک اتصال بین پایانه کارت شبکه کامپیوتر و ترمینال کارت شبکه کامپیوتر برقرار می شود.
