اتصال دهنده های فیبر نوری ST, SC, FRC استانداردهای توسعه یافته توسط شرکت های مختلف در روزهای اولیه هستند، و اثر یکسان است، و هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. اتصالات اتصال ST و SC اغلب در شبکه های عمومی مورد استفاده قرار می گیرند. پس از درج سر ST، پس از چرخش نیم دایره توسط یک بایون ثابت می شود. نقطه ضعف این است که آن را آسان به شکستن; اتصال SC به طور مستقیم متصل و unplugged, است که بسیار راحت برای استفاده, اما نقطه ضعف این است که آن را آسان به سقوط; کانکتور FC به طور کلی در شبکه های مخابراتی استفاده می شود، و یک کلاهک پیچ پیچ به آداپتور وجود دارد. قابل اعتماد و ضد گرد و غبار است. نقطه ضعف این است که زمان نصب کمی طولانی تر است.
ماژول SFP به اتصال فیبر نوری LC متصل است، و GBIC به اتصال فیبر نوری SC متصل است.
اتصال فیبر نوری از نوع SC: اتصال دهنده برای اتصال ماژول نوری GBIC، پوسته آن مستطیل شکل است، و روش اتصال یک نوع پلاگین در شبکه، بدون چرخش است. (بیشترین استفاده در سوئیچ های روتر)
ST نوع اتصال فیبر نوری: معمولا در قاب توزیع فیبر نوری استفاده می شود, پوسته گرد است, و روش اتصال turnbuckle. (برای اتصال 10Base-F، کانکتور معمولاً نوع ST است. معمولا در قاب توزیع فیبر نوری استفاده می شود)
LC نوع اتصال فیبر نوری : اتصال برای اتصال ماژول SFP ، آن است که توسط آسان به کار جک مدولار (RJ) مکانیزم شبکه ساخته شده است. (روتر معمولا استفاده می شود)
