کابل جامد کاغذی آغشته به روغن: این نوع کابل DC قدیمی ترین و پرکاربردترین است. این نوع کابل دارای ساختار ساده ای است ، ساخت و نگهداری آن آسان است و قیمت پایینی دارد ، اما قدرت میدان الکتریکی کارکرد آن تنها می تواند به حدود 25 کیلو ولت بر میلی متر برسد. این محدودیت تعیین می کند که ولتاژ این کابل فقط تا 250 ~ 300 کیلوولت قابل تولید است. برای قرار دادن زیردریایی های طولانی مدت مناسب است ، زیرا نیازی به روغن ندارد و اثر خنک کننده خوب آب دریا می تواند از از دست دادن مواد باردار جلوگیری کند. این نوع کابل برای تخمگذار با قطره بزرگ مناسب نیست ، زیرا هنگام کار تحت این شرایط ، اشباع به قسمت پایین کابل منتقل می شود ، که باعث خشک شدن عایق در مکان های بلند و کاهش مقاومت عایق می شود.
کابلهای روغن پر شده: هنگامی که ولتاژ نامی بیش از 250 کیلوولت باشد ، بیشتر از کابلهای پر از روغن استفاده می شود. وقتی در خشکی مورد استفاده قرار می گیرد ، عملکرد فنی بالاتری نسبت به سایر کابل ها دارد. در سال های اخیر ، می توان از آن به عنوان کابل زیر دریایی نیز استفاده کرد زیرا مشکل فنی تامین سوخت در مسافت های طولانی را حل کرده است.
کابل بادی: محیط آن معمولاً از کاغذ آغشته به چگالی بالا تشکیل شده و سپس با گاز فشرده (مانند نیتروژن) پر می شود. استحکام عایق بالایی دارد و قدرت میدان الکتریکی کارکرد آن می تواند به 25 کیلو ولت بر میلی متر یا بیشتر برسد. این مناسب برای تخلیه کابل های زیر دریایی از راه دور و تخلیه بزرگ ، مانند پروژه انتقال تنگه کوک DC در نیوزلند از این نوع کابل استفاده می شود. با این حال ، از آنجا که گاز فشرده شده در کابل الزامات زیادی را برای آب بندی و استحکام مکانیکی کابل و لوازم جانبی آن ایجاد می کند ، به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته است.
کابل پلی اتیلن اکسترود شده: این نوع کابل دارای ساختار ساده و محکمی است. برای استفاده به عنوان کابل زیردریایی مناسب تر است ، اما با توجه به قابلیت تحمل ولتاژ DC ، ولتاژ کار فقط می تواند به حدود 250 کیلوولت برسد. در حال حاضر ، اکثر کابلهای DC که واقعاً مورد استفاده قرار می گیرند ، کابلهای جامد آغشته به چسب و کابلهای پر از روغن هستند ، اما هیچ غلاف فلزی وجود ندارد ، فقط کابلهای پلی اتیلن زرهی سیم فولادی وجود دارد.
