تماس الاستیک
کانکتورها از طریق کنتاکت های الاستیک سیگنال ها ، منبع تغذیه یا زمین و غیره را بین مدارها منتقل می کنند. نیروی عادی نیز تأمین می شود ، یعنی نیرویی عمود بر سطح تماس ، که به اتصال و حفظ رابط قابل جدا شدن کمک می کند.
نیازهای مکانیکی کلیدی برای تماس الاستیک عبارتند از: نیروی وارد کردن و استخراج ، نیروی تماس ، نیروی نگهدارنده تماس و نیروی پاک کننده تماس نیازهای الکتریکی مقاومت در برابر تماس ، درجه بندی جریان ، القا ، ظرفیت و پهنای باند است.
دو قسمت تماس کانکتور وجود دارد: محفظه و پین PIN. پین یا شاخه PIN در اکثر موارد سفت و سخت است و درج های مختلفی را فراهم می کند. سوکت باید با نیروی وارد کردن کم متصل شود و بتواند فشار زیادی را تحمل کند.
خصوصیات ماده ای که بر اتصال تأثیر می گذارد ، مدول الاستیک و مقاومت تسلیم است. مدول الاستیسیته نسبت تنش وارد شده به جسم به کرنش تولید شده در حد الاستیک است. استحکام تسلیم محدودیت عملکرد در هنگام بازده مواد فلزی است. قبل از رسیدن به مقاومت تسلیم ، تغییر شکل الاستیک رخ خواهد داد. با کاهش استرس ، به شکل اصلی خود برمی گردد. این ویژگی ها بر انعطاف پذیری اتصال دهنده و میزان انحرافی که می تواند در حالی که الاستیک است پشتیبانی شود ، تأثیر می گذارد. این امر همچنین بر روی نیروی تماس مورد نیاز برای ایجاد اتصالات الکتریکی تأثیر می گذارد.
مقاومت در برابر استرس از ویژگی های ماده است که باعث کاهش نیروی طبیعی تماس با گذشت زمان می شود. بنابراین ، این یک ملاک برای انتخاب عملکرد اتصال است. وقتی سازه برای مدتی در همان حالت کرنش باقی بماند ، تنش افت می کند و در نتیجه کرنش پلاستیکی ایجاد می شود. برای آلیاژهای مس که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند ، مقاومت عملکرد متفاوت است. بنابراین ، مقاومت در برابر استرس نیز متفاوت است. در حالی که مس بریلیم رایج ترین آلیاژ است ، برنزهای فسفر نیز برای اکثر موارد مناسب هستند.
آبکاری
تصفیه سطح تماس می تواند از مواد پایه اتصال دهنده در برابر خوردگی محافظت کرده و تشکیل فیلم را در سطح تماس محدود کند. تصفیه سطح تماس برای تأثیرگذاری بیشتر باید سطح تماس را بپوشاند و باید در برابر خوردگی مقاوم باشد.
فیلم های نازکی که می توانند مقاومت در برابر تماس را افزایش دهند شامل اکسیدهای نازک ، سولفیدها ، کلریدها و مخلوط های پیچیده ای است که لایه های فلزی را در سطح تماس تشکیل می دهد. کاهش مقاومت در تماس نیاز به تشکیل یک رابط فلزی بدون فیلم نازک دارد. پایان تماس ممکن است از فلزات گرانبها (به عنوان مثال ، طلا ، پالادیوم و آلیاژهای این فلزات) یا فلزات غیر گرانبها (به عنوان مثال ، نقره و قلع) ساخته شده باشد. نوع آبکاری نوع فیلم سطحی را که می تواند روی رابط تماس ایجاد شود تعیین می کند. فلزات نجیب ، به ویژه طلا ، بی اثر هستند و هیچ اکسیدی در سطح ایجاد نمی کنند. با این حال ، برای کارهای فلزی غیر گرانبها ساخته شده از قلع ، اکسید قلع در سطح تماس تشکیل می شود که ممکن است لازم باشد مرتباً برداشته شود.
همانطور که جفت گیری و جداسازی در رابط تماس جداشونده تکرار می شود ، بخشی از فیلم سطح با اصطکاک برداشته می شود. بنابراین ، برای محافظت از فلز زیرین ، معمولاً از یک سطح تماس دو لایه استفاده می شود که متشکل از یک لایه فلز گرانبها یک لایه نیکل را پوشانده است.
آبکاری سطح تماس با فلز نجیب
فلزات گرانبها ، از جمله طلا و پالادیوم کمتر و آلیاژهای آن ، در محیط های معمول اتصال دهنده بی اثر هستند. با این حال ، در یک محیط کلر یا گوگرد ، اتصالات تمام شده فلز نجیب ممکن است دچار خوردگی شوند. محافظت از محفظه می تواند به جلوگیری از خوردگی کمک کند. روانکاری روش دیگری برای محافظت است.
خوردگی ناشی از قرار گرفتن در معرض فلز پایه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. اگر ضخامت پوشش فلز گرانبها ناکافی یا ناپیوسته باشد ، فلز کف در معرض محیط قرار می گیرد و باعث خوردگی می شود. در دمای بالا ، اتمهای فلزی زیرین می توانند به سطح تماس مهاجرت کرده و با اکسیژن یا گازهای آلاینده واکنش دهند و باعث شوند محصولات خوردگی از منافذ خارج شوند. به این پدیده خوردگی منافذ گفته می شود. بنابراین ، هنگامی که لایه فلز گرانبها متخلخل است ، لایه فلز گرانبها ممکن است در زیر لایه مس دچار خوردگی منافذ شود و مس را در معرض محیط خورنده حاوی گازهای اسید سولفید و کلرید قرار دهد.
از آنجا که طلا یک فلز گرانبها است ، روکش نازک تر طلایی متخلخل است و پس از تشکیل لایه آبکاری طلا ، سطح طلا مستعد خزش است. قبل از آبکاری طلا ، آبکاری نیکل می تواند از خزش خوردگی جلوگیری کند.
آبکاری سطح تماس با فلز غیر گرانبها
پوشش های تماسی غیر فلزی گرانبها عمدتا از قلع تشکیل شده اند و معمولاً از نقره ، نیکل ، لحیم و سرب استفاده می شود. گاهی اوقات از آلیاژهای قلع سرب و نیکل قلع نیز استفاده می شود. تخریب سطح قلع عمدتا به دلیل خوردگی اصطکاکی است که ممکن است در هر محیط عملیاتی رخ دهد. خوردگی اصطکاکی در اثر تکرار حرکات میکرو بین نقاط تماس بسته ایجاد می شود و اکسیدها یا باقی مانده های سایش تولید شده توسط حرکات میکرو ممکن است مقاومت در تماس را افزایش دهند. پارگی ممکن است در اثر لرزش ، ضربه یا انبساط حرارتی دیفرانسیل ماده تماس ایجاد شود. طراحی اتصال باید میزان حساسیت اصطکاک را به حداقل برساند ، که می تواند با ایجاد اصطکاک کافی در رابط تماس ، از بروز برفک جلوگیری کند.
Tribology به مطالعه اصطکاک ، روانکاری و سایش سطوح تماس اشاره دارد. اتمام تماس به طور کلی نازک تر است. بنابراین ، باید یکپارچگی پایان های تماسی حفظ شود تا از قرار گرفتن در معرض محیط های خورنده فلزات پایه جلوگیری شود. هنگام انتخاب پایان تماس ، باید به مقاومت در برابر خوردگی ، مقاومت در برابر لکه و پایداری حرارتی مقاومت در برابر تماس توجه شود.
پوسته اتصال (HOUSING)
تحت اثرات شدید شیمیایی و دما ، اتصال باید اندازه پایدار ، فاصله خط وسط ، مسطح و مسطح را حفظ کند تا از مونتاژ و جفت گیری صحیح اتصال دهنده اطمینان حاصل شود. محفظه اتصال از طریق عایق الکتریکی و محافظت مکانیکی از تماس ها و موقعیت ها محافظت می کند و از تماس ها در محیط کار محافظت می کند.
از ویژگی های الکتریکی که بر عایق بندی محفظه تأثیر می گذارد می توان به مقاومت در برابر سطح و حجم و مقاومت در برابر پیزوالکتریک اشاره کرد. از ویژگی های مکانیکی محفظه اتصال دهنده می توان به مقاومت / مدول خمش و مقاومت خزش اشاره کرد.
بیشتر محفظه های اتصال از نظر طراحی مشابه هستند ، اما مواد استفاده شده متفاوت است. این ماده نه تنها باید در حین کار شرایط محیطی را داشته باشد بلکه در حین ساخت و مونتاژ نیز شرایط را داشته باشد. برخی از مواد متداول مورد استفاده برای ساختن محفظه های اتصال ، PA ، PPS ، PET ، PBT ، PCT ، LCP ، FR-4 و غیره هستند.
رابط اتصال
انتهای جداشدنی نر و انتهای ماده برای ایجاد ارتباط همکاری می کنند. رابط تماس خصوصیات الکتریکی و مکانیکی لازم برای تحقق را ایجاد و حفظ می کند.
هنگامی که اتصال جداشونده جفت می شود ، فقط تماس با نقطه بالای سطح را تماس با دست انداز می نامند. بنابراین ، هیچ تماسی در کل سطح اتصال دهنده رخ نمی دهد. برجستگی ها به هندسه سطح تماس بستگی دارد. اندازه و تعداد دست اندازها به زبری سطح و بار اعمال شده بستگی دارد. بار اعمال شده اندازه منطقه تماس را نیز تعیین می کند.
