استاندارد RS-422:
نام کامل استاندارد آر اس-۴۲۲ «ویژگی های الکتریکی یک مدار رابط دیجیتال ولتاژ متعادل» است. استاندارد رابط ویژگی های مدار رابط را تعریف می کند. گیرنده رابط RS232 مانع ورودی بالا را اتخاذ می کند و راننده انتقال توانایی رانندگی قوی تری نسبت به RS232 دارد، بنابراین می تواند گره های دریافت کننده متعدد را در همان خط انتقال به هم متصل کند، تا ۱۰ گره را می توان به هم متصل کرد. است که یک دستگاه استاد (استاد)، و بقیه دستگاه های برده (Salve) هستند. دستگاه های برده نمی توانند ارتباط برقرار کنند، بنابراین RS-422 از ارتباطات دو طرفه نقطه به بسیاری پشتیبانی می کند. رابط چهار سیم RS-422 کانال های ارسال و دریافت جداگانه ای را اتخاذ می کند، بنابراین نیازی به کنترل جهت داده ها نیست. هر گونه تبادل سیگنال لازم بین دستگاه ها می تواند در نرم افزار (دست دادن XON/XOFF) یا سخت افزار (یک جفت سیم جدا دو رشته ای) برای رسیدن به انجام شود.
استاندارد RS-485:
RS-485 از RS-422 مشتق شده است، بنابراین بخشی از مقررات الکتریکی استاندارد RS-485 در فاز با RS-422 است. RS-485 می تواند حالت دو سیم و چهار سیم را اتخاذ کند و سیستم دو سیم می تواند ارتباطات دو طرفه چند نقطه ای واقعی را تحقق بفهمد.
تفاوت RS-485 و RS-422 در این است که ولتاژ خروجی حالت رایج آن متفاوت است. RS-485 بین -7V و +12V است، در حالی که RS-422 بین -7V و +7V. RS-485 راننده می تواند در برنامه های کاربردی شبکه RS-422 استفاده می شود.
حداکثر فاصله انتقال RS-485 و RS-422 1219 متر است، و حداکثر نرخ انتقال 10Mb/s. RS-485 نیاز به 2 مقاومت خاتمه دارد که مقدار مقاومت آن ها لازم است تا برابر با مانع مشخصه کابل انتقال باشد. نیازی به مقاومت های خاتمه دهنده در انتقال فاصله لحظه ای نیست، به این صورت که هیچ مقاومت خاتمه دهنده ای به طور کلی برای مسافت های زیر ۳۰۰ متر مورد نیاز نیست. مقاومت خاتمه به هر دو انتهای اتوبوس انتقال متصل است.
