اصل ارتباط فیبر نوری این است: در انتهای فرستنده، اطلاعات ارسالی (مانند صدا) ابتدا باید به سیگنال الکتریکی تبدیل شود و سپس به پرتو لیزر ساطع شده توسط لیزر مدوله شود تا شدت نور تغییر کند. با دامنه (فرکانس) سیگنال الکتریکی. از طریق فیبر نوری ارسال می شود. در انتهای گیرنده، آشکارساز سیگنال نوری را پس از دریافت آن به سیگنال الکتریکی تبدیل می کند و سپس اطلاعات اولیه را پس از دمودولاسیون بازیابی می کند.
ارتباط فیبر نوری روش اصلی انتقال شبکه های ارتباطی مدرن است. این تنها ده یا بیست سال سابقه دارد و سه نسل را تجربه کرده است: فیبر نوری چند حالته با طول موج کوتاه، فیبر نوری چند حالته با طول موج بلند و فیبر نوری تک حالته با طول موج بلند.
استفاده از ارتباطات فیبر نوری یک تغییر عمده در تاریخ ارتباطات است. بیش از 20 کشور از جمله ایالات متحده، ژاپن، بریتانیا و فرانسه اعلام کرده اند که دیگر خطوط ارتباطی کابلی ایجاد نمی کنند و متعهد به توسعه ارتباطات فیبر نوری هستند. ارتباطات فیبر نوری چین' وارد مرحله عملی شده است.
بخش های کلیدی شبکه ارتباط نوری مجهز به دستگاه های انتقال نوری است. این دستگاه نقش های زیادی ایفا می کند.
1. تبدیل سیگنال (سیگنال ارسال): سیگنال های الکتریکی را به سیگنال های نوری تبدیل کنید.
2. مالتی پلکس کردن سیگنال: چندین سیگنال باریک را به یک سیگنال گسترده همگرا کنید.
3. رله سیگنال: انتقال از راه دور، سیگنال رله در میانه راه.
4. جهت سیگنال: جهت انتقال سیگنال را تغییر دهید.
5. مالتی پلکس کردن سیگنال: سیگنال مالتی پلکس شده را به سیگنال تک اصلی تجزیه کنید.
6. تبدیل سیگنال (سیگنال دریافتی): تبدیل سیگنال های نوری به سیگنال های الکتریکی.
تجهیزات ارتباطی نوری، از جمله فیبر نوری، فیبر G.657 برای FTTx، فیبر G.656 برای انتقال فیبر با سرعت بالا در فواصل طولانی، فیبر کریستال فوتونی، فیبر خاکی کمیاب (شامل فیبر دوپ شده با ایتربیوم، اربیوم) - فیبر دوپ شده، فیبر دوپ شده با تولیوم و غیره)، فیبر انتقال انرژی لیزری، و نوع جدیدی از الیاف با برخی خواص ویژه از جمله فیبر پلاستیک، الیاف پلیمری و غیره.
تجهیزات دسترسی فیبر نوری، شبکه نوری غیرفعال (PON)، ترمینال خط نوری (OLT)، واحد شبکه نوری (ONU)، مالتی پلکسر تقسیم طول موج و غیره.
