سیم هسته مسی ۲٫۵ میلی متر۲ و سیم تیره می توانند در برابر حداکثر قدرت الکتریکی ۴۰ وات مقاومت کنند و سیم هسته مسی ۶ میلی متر۲ می تواند در برابر قدرت الکتریکی کمتر از ۷۵۰۰ وات مقاومت کند. و دو سیم هسته مسی ۲٫۵ میلی متری به هم متصل هستند، از نظر تئوری، می توانند در عرض ۸۰ وات در برابر قدرت الکتریکی مقاومت کنند. اما این تنها یک گمانه زنی نظری است. در استفاده واقعی بهتر است از آن به عنوان یک سیم هسته مسی ۴ میلی متری استفاده شود، به این صورت که هنگام گذاشتن سیم های باز، توان لوازم الکتریکی در عرض ۷۲۰۰ وات کنترل می شود و هنگام گذاشتن سیم های تیره، حداکثر توان لوازم الکتریکی در عرض ۵۵۰۰ وات کنترل می شود، به طوری که امن تر باشد، و لازم است اطمینان حاصل شود که مفاصل موازی محکم و قابل اعتماد هستند، تا امنیت را تضمین کند.
در شرایط عادی، تفاوت جریان تولید شده توسط پیچاندن دو سیم به هم در واقع نسبتاً ناچیز است. به طور کلی سطح کوچک (10㎡) توصیه نمی شود و استفاده نخواهد شد. در میان سیم هایی که ما استفاده می کنیم، به طور کلی تنها تک سیم در عرض 6mm2 وجود دارد. برای برخی سیم ها با mm2 نسبتاً بزرگ، سیم های متعدد در واقع با هم ترکیب می شوند، و هیچ سیم واحدی برای بیش از ده متر مربع وجود ندارد. بیشترین مکان مورد استفاده در توزیع برق است. گاهی به دلیل دشواری ساخت کابل های بزرگ از دو کابل برای حل مشکل استفاده می شود. تا زمانی که ماده و طول یکسان باشند، ظرفیت حمل فعلی دو هادی با سطح یکسان می تواند به همان سطح یک هادی برسد.
دو سیم ۲٫۵ میلی متری۲ به هم پیچ خورده اند که معادل اتصال دو سیم ۲٫۵ میلی متری۲ به صورت سری است. اگرچه مساحت مقطعی دو سیم پیچ خورده به هم ۵ میلی متر مربع است، اما ظرفیت حمل فعلی جریان ۵ سیم مربعی نیست. , در این حالت تنها می توان گفت که دو سیم 2.5mm2 به ترتیب جریان های مختلفی را حمل می کنند و هنگامی که برای مدت طولانی از آنها استفاده می کنیم، سیم ها مستعد گرما و پیری هستند و در موارد جدی، آتش سوزی رخ خواهد داد.
از آنجا که مقاومت سیم زمانی متفاوت است که سیم را می پیچیم، جریان نیز در حین استفاده ناهموار است که سیم را با مقاومت بزرگتر داغ تر خواهد کرد و همچنین پیری سیم را که زمان زیادی طول می کشد، تسریع خواهد کرد. راحت ميشه آتيش گرفت بنابراین وقتی از سیم استفاده می کنیم از پیچاندن دو سیم به هم اجتناب می کنیم و باز هم باید نیازهای واقعی مدار را برای انتخاب سیم ها نصب کنیم. ایمنی برق هنوز مهم تر است.
دوستانی که با جریان آشنا هستند همگی باید بدانند که جریان با مقاومت کوچک از خط عبور می کند، این است که بگوییم کدام سیم مسی در یک سیم کمترین مقاومت را دارد که ابتدا جریان از کدام سیم مسی عبور می کند و جریان باقی مانده به صورت دنباله دار از سیم عبور می کند. اگر دو سیم را به هم بپیچونیم، نمی توانیم به سیم پیچ یکنواخت سیم های فرآوری شده توسط کارخانه سیم دست یابیم. قطعاً مکان هایی وجود خواهد داشت که شل می شوند و برخی مکان ها محکم سفت می شوند و در نتیجه مقاومت کلی ناهماهنگ سیم ها صورت می گیرد و جریان جریان نخواهد داشت. یکنواختی، به خصوص در مفاصل. با توجه به جریان ناهموار، یک سیم گرم خواهد شد و پیری پس از مدت ها شتاب خواهد گرفت و سیم آتش خواهد گرفت که بسیار خطرناک است. بنابراین در اینجا پیشنهاد می شود که شما نباید دو سیم را به هم بپیچید، و مطابق با عمل استاندارد خطوط موازی بسازید، در غیر این صورت بسیار ناامن است.
کیفیت سیم به طور مستقیم بر ایمنی عملیات خط تأثیر می گذارد. هنگامی که خط نمی تواند با خیال راحت و قابل ملاحظه عمل کند، زندگی و زیان های اقتصادی ناشی از شکست آن غیرقابل پیش بینی است. بنابراین کارگران برق ما باید تا حد امکان از وقوع شکست های کابلی به طور اساسی جلوگیری کنند. کاهش حوادث کابلی، شروع از ظریف، و تلاش برای رسیدن به هدف تامین برق امن و پایدار است.
