پی وی سی معمولی استحکام کششی و کشیده شدن ضعیفی دارد و درجه دمای آن نسبتاً پایین است، بنابراین نمی سوزد. پی وی سی که نیازهای UL را برآورده می کند به طور کلی دارای خواص کششی و کششی خوبی است، و می تواند بر اساس استفاده از آن به انواع مواد مختلف تقسیم شود که سوزاندن آن آسان نیست.
SR-PVC: SR-PVC یک پی وی سی نیمه سفت و سخت است، که در برابر سوزش، قدرت بالا، بهتر در دما و مقاومت ولتاژ نسبت به پی وی سی مقاوم است، سوختن آسان نیست، و بوی ترش تند دارد وقتی در آب می سوزد و فرو می رود.
پلی پروپیلن (PP): چگالی حدود ۰٫۹=σ است که اغلب در کابل های کم ولتاژ استفاده می شود. این قدرت کششی خوب, کشیدگي عالی, وزن سبک, آسان برای سوزاندن, و آن را بوی سوختن گاز و نفت در حالی که سوختن.
پلی اتیلن (PE): چگالی بین 0.91-1.26 است. سوختن آن آسان است و هنگام سوختن بوی پارافین سوزان می دهد. اغلب در کابل های سیگنال استفاده می شود. PEs که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد LD-PE، HD-PE و FM-PE هستند.
PE با چگالی پایین (LD-PE): چگالی σ=0.91-0.92 است که سبک در وزن و آسان برای سوزاندن است.
PE با چگالی بالا (HD-PE): چگالی σ=0.94-0.95 است که سبک و آسان برای سوزاندن است. سخت تر از LD-PE است.
فوم PE (FM-PE): مواد نرم و آسان برای سوزاندن است. منصفه هایی در زیر میکروسکوپ وجود دارد، و عملکرد عایق آن ضعیف است.
