مقره های کامپوزیت را می توان به مقره های کامپوزیت خطی و مقره های کامپوزیت نیروگاهی و عایق های کامپوزیت الکتریکی تقسیم کرد. همچنین می توان آن را به عایق کامپوزیت تعلیق نوع میله ای، عایق کامپوزیت نوع پین، عایق کامپوزیت بازوی متقاطع، عایق کامپوزیت ستونی، عایق کامپوزیت ضد باد و غیره تقسیم کرد.
تعلیق خطوط انتقال:
عایق های کامپوزیت تعلیق برای خطوط انتقال AC
کلاس ولتاژ 10--1000kV
بار مکانیکی نامی 70-550kN
عایق های کامپوزیت تعلیق برای خطوط انتقال DC
سطح ولتاژ ±500--±1100 کیلوولت
بار مکانیکی نامی 160-1000kN
مزایای عایق کامپوزیت: اندازه کوچک، نگهداری آسان. وزن سبک، نصب آسان؛ استحکام مکانیکی بالا، شکستن آسان نیست. ظرفیت لرزه ای عالی، عملکرد ضد رسوب خوب؛ چرخه تولید سریع است و کیفیت آشفته نیست.
کاربرد عایق های کامپوزیتی: در سال های اولیه از عایق ها بیشتر برای تیرهای برق استفاده می شد. با پیشرفت علم و فناوری، عایق های دیسکی شکل زیادی در یک سر برج اتصال سیم فشار قوی آویزان شد که برای افزایش فاصله خزش استفاده می شد. آنها معمولاً از شیشه یا سرامیک ساخته می شدند، بنابراین به آنها عایق می گفتند.
عایق ها دو نقش اساسی در خطوط انتقال ولتایی دارند، یعنی حمایت از سیم ها و جلوگیری از بازگشت جریان به زمین. این دو نقش باید تضمین شود. مقره ها نباید در اثر تنش های مکانیکی و الکتریکی مختلف ناشی از تغییرات محیطی و شرایط بار الکتریکی از کار بیفتند، در غیر این صورت نقش بسزایی نخواهند داشت که به عمر کاربری و عمر کاری کل خط آسیب وارد می کند.
